ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ & ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ(Α’ ΜΕΡΟΣ)

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ & ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ(Α’ ΜΕΡΟΣ)

Ι - ‘’Δεν θα μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε με την ίδια ζέση με πρώτα. Δυστηχώς μεσολάβησε το Μεσολόγγι’’

Απάντηση του Μετέρνιχ προς το σουλτάνο που του είχε ζητήσει βοήθεια.

ΙΙ -“Ενώ δε η πτώσις του Μεσολογγίου έπρεπε να συνεπιφέρη και την πτώσιν όλης της Ελλάδος, εξ’ εναντίας η πτώσις του Μεσολογγίου υπήρξεν η ανάστασις της Ελλάδος.’’

Δ. Αινιάν «Απομνημονεύματα» Εκδόσεις Βεργίνα , σελ. 60

ΜΟΝΑΧΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ

ΜΟΝΑΧΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ

Ο Θοδωράκης Γρίβας κάποτε ζούσε σε μια καλύβα στον Αι’ Θανάση , κοντά στο Μεσολόγγι.

Μια μέρα ενώ κοιμώταν η Γρίβαινα η πρώτη του γυναίκα , κόρη της Μπουμπουλίνας(1), μπήκε ένα φίδι στο βρακί της. Έβαλε της φωνές η γυναίκα.

Τρέξανε πολλοί να την βοηθήσουν ,αλλά η καπετάνισσα τους έδιωξε.

-     ‘Τον άντρα μου να φέρετε! Έλεγε.

            Γύρισε τέλος ο στρατηγός, που έλειπε στο κυνήγι, και σκότωσε το φίδι.

(1) Άλλες πηγές αποδίνουν το ανέκδοτο στη δεύτερη γυναίκα του Γρίβα την Περσεφόνη από την οικογένεια Στά’ι’κου

Λαικό άκουσμα από τον Α. Καρκαβίτσα.

ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΧΗΣ ‘Ο Μεσολογγίτης Σπύρος ήταν ο πρώτος νεκρός της πολιορκίας.’

ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΧΗΣ ‘Ο Μεσολογγίτης Σπύρος ήταν ο πρώτος νεκρός της πολιορκίας.’

Κατά την εκστρατεία του Κιουταχή στην διάρκεια της τελευταίας πολιορκίας στις 15 Απριλίου 1825 μπροστά στο Μεσολόγγι ή εμπροσθοφυλακή του , υπό τον Ισμαήλ πασά Πλιάσσα, με 6.000 πολεμιστές . Τότε ένας γενναίος Μεσολογγίτης(παραδίδεται το όνομα του, Σπύρος αλλά ο Φάμπρ(Fabre) που αφηγείται την σκηνή δεν αναφέρει επώνυμο), όρμησε έξω από τα τείχη με μερικούς φίλους του και φθάνοντας στον χώρο που θα στρατοπέδευαν, έστησε την σημαία.

Στην συνέχεια , στάθηκε δίπλα της με το γιαταγάνι στο χέρι του, έτοιμος να την υπερασπίσει . Αλλεπάλληλοι πυροβολισμοί αντήχησαν με αποτέλεσμα ο Σπύρος να πέσει νεκρός. Σχεδόν ταυτόχρονα ένα έξαλλο μπουλούκι Τούρκων  εφόρμησε, κραδαίνοντας τις πάλες με σκοπό να αρπάξει το λάβαρο. Οι πυροβολητές του Μεσολογγίου, όμως  απάντησαν από τα οχυρώματα τους με καταιγιστικά πυρά. Με την αναστάτωση που δημιουργήθηκε οι σύντροφοι του ηρωικού Μεσολογγίτη βρήκαν την ευκαιρία να μεταφέρουν το νεκρό σώμα, αλλά και την σημαία.

Ο Μεσολογγίτης Σπύρος ήταν ο πρώτος νεκρός της πολιορκίας.

Ν. ΚΟΛΟΜΒΑΣ Περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία (Σειρά Μεγάλες Μάχες)

ΠΟΝΟΥΣΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ

ΠΟΝΟΥΣΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ

Όταν ο Μάρκος Μπότσαρης ανταμώθηκε πρώτη φορά , αρχές 1822 με τον Κολοκοτρώνη στην Κόρινθο, πρώτα τονέ ρώτησε για του Μωριά όλα τα περιστατικά, και για τα δικά του όμως τίποτε δε μίλησε, και μάλιστα κοκκίνιζε σαν το κορίτσι άμα ο Κολοκοτρώνης του παινούσε την παλληκαριά του.(Ήταν αδερφοποιτοί παλιοί). Ύστερα ο Μάρκος είπε:

-     ‘Αδερφέ, γιατί άφησες (στην Τριπολιτσά) να γίνουν τόσα κακά, που κακοσυσταίνουν  τον αγώνα μας; Αντί να θυσιαστούν τόσες αδύνατες ψυχές , γυναίκες και παιδιά  και γέροι, δεν ήταν καλύτερα να τους στείλετε στην Πάτρα και στα Μοθοκόρωνα, όπου οι κλεισμένοι Τούρκοι θα σώνανε πειό γλήγορα της θροφές τους, κ’ η Ευρώπη δε θα μας έρριχνε τόσες κατηγόριες;

Κι’ ο Κολοκοτρώνης ήτανε φιλάνθρωπος, όμως ούτε αυτός ούτε άλλος κανείς θα μπορούσε να κρατήση το χέρι του χωριάτη, που βγήκε άξαφνα από τη σκλαβιά και διψούσε να παρη το αίμα , όμως και του θυσαυρούς του παλιού του αφέντη και τυράννου.

Τα λόγια του Μάρκου παρμένα από το στόμα αυτήκοου μάρτυρα.

Αλ. Σούτσου : Ιστορία  της Ελλ. Επαναστάσεως (γαλλ.) , 1829 σ. 184

ΣΑΤΥΡΙΣΤΗΣ(«Ζαρκαδοπαφίλια» έλεγε τους Βαλτινούς γιατί φορούσανε πολλά και πλούσια αργυροχρυσωμένα στολίδια )

ΣΑΤΥΡΙΣΤΗΣ

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης τους επιδειχτικούς στρατιωτικούς που φορούσανε σερβέττα γύρω από το κεφάλι τους έλεγε «σπληνάντερα» για το σχήμα της σερβέττας (συνήθειο τούρκικο).

-     «Γκαχάδες» έλεγε τους Σουλιώτες , άγνωστο το γιατί (1).

-     «Ζαρκαδοπαφίλια» έλεγε τους Βαλτινούς  γιατί φορούσανε πολλά και πλούσια αργυροχρυσωμένα στολίδια (χα’ι’μαλία , τσαπράζια , γατζούδια και τοκάδες) στα στήθια , στα ποδάρια , στο σελάχι κι’ απάνου στ’ άρματα μοιάζοντας με τα ζαρκάδια που τα ημέρωναν οι παλιοί Αρματωλοί και τα σέρνανε μαρτίνια στολισμένα με πολλά παφίλια(2).

(1)  Κι’ ο Γ. Βαλτινός τους λέει «Γκαχάδες» σε γράμμα προς τον Καραισκάκη, 10 Αυγ. 1823.

(2)  Στην συλογή δημοτικών τραγουδιών του Passow  σελ. 15 γίνεται λόγος για ένα τέτοιο ζαρκάδι «ντυμένο ¨στ’ ασήμι και στο μάλαμα και στο μαργαριτάρι»

 ΕΦΗΜ. «Αιών» 19 Φλεβ. 1847