Η απόφαση

‘’...Bλέποντες τόν εαυτόν μας, τό στράτευμα καί τούς πολίτας, εν γένει μικρούς καί μεγάλους παρ ελπίδα εστερημένους από όλα τά κατεπείγοντα αναγκαία τής ζωής πρό 40 ημέρας καί ότι επληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται τής πατρίδος εις στενήν πολιορκίαν ταύτην καί ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.. Θεωρούντες εκ τού άλλου ότι μάς εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας τόσον από τήν θάλασσαν καθώς καί από τήν ξηράν, ώστε νά δυνηθώμεν νά βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί τού εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: H έξοδος μας νά γίνη βράδυ εις τάς δύο ώρας τής νυκτός 10 Aπριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας τών Bαϊων, κατά τό εξής σχέδιον, ή ελθη ή δέν έλθη βοήθεια...

Eν Mισολογγίω 10 Aπριλίου 1826.‘’

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

ΓΙ’ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ


ΓΙ’ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Η γριά Κοντέσσα των Ρωμιανών η μεγάλη αρχόντησα του Διον. Ρώμα , κατά τα 1878, ενώ εξακολουθούσε ο Ρωσσοτουρκικός πόλεμος και είχαν ανάψει πάλι των Ελλήνων τα μυαλά , είπε μια μέρα στα παιδιά της που στρατολογούσαν κ’ ήταν έτοιμα να τρέξουνε στον πόλεμο.

‘’-Στα χρόνια τσ’ Επανάστασης ήμουν εγώ πιο πλούσια από την αφεντιά σας τώρα , ήρθε η στιγμή , που δεν είχα χρήματα να δώσω για το Μισολόγγι.  Τότε έβγαλα τα σκουλαρίκια μου τα ‘δωσα. ‘’  
‘’-Τι αργείτε σεις; Πηγαίνετε με την ευκή μου.’’  Σκύψανε τα παιδιά και της φιλήσανε το χέρι

Διηγημένο από το βουλευτή Ζακύνθου Ρώμα  - 13 Δεκ 1879

‘’ Οι δε Μεσολογγίται εις όλον το διάστημα της πολιορκίας έδωκαν άπειρα δείγματα της καρτερίας και γενναιοψυχίας των , διότι ήταν εκ των πρώτων, όπου να ριψοκινδυνεύουν , οι πρώτοι εις τας μάχας και όπου ηρίστευον ελάμβαναν μόνοι σχεδόν και πάντοντε μέρος εις τας εξόδους , αφήνοντες κατά ταύτας τους πλειότερους νεκρούς και επέστρεφαν με τους περισσότερους τραυματίας. Εφύλαττον δε πάντοτε τας πλέον επικινδύνους θέσεις και ως πυροβολισταί εις τα κανονοστάσια και με τα τουφέκια εστέκοντο εις τας επάλξεις ’’ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ