Η απόφαση

‘’...Bλέποντες τόν εαυτόν μας, τό στράτευμα καί τούς πολίτας, εν γένει μικρούς καί μεγάλους παρ ελπίδα εστερημένους από όλα τά κατεπείγοντα αναγκαία τής ζωής πρό 40 ημέρας καί ότι επληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται τής πατρίδος εις στενήν πολιορκίαν ταύτην καί ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.. Θεωρούντες εκ τού άλλου ότι μάς εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας τόσον από τήν θάλασσαν καθώς καί από τήν ξηράν, ώστε νά δυνηθώμεν νά βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί τού εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: H έξοδος μας νά γίνη βράδυ εις τάς δύο ώρας τής νυκτός 10 Aπριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας τών Bαϊων, κατά τό εξής σχέδιον, ή ελθη ή δέν έλθη βοήθεια...

Eν Mισολογγίω 10 Aπριλίου 1826.‘’

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

ΟΜΟΡΦΕΣ ΟΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΙΣΣΕΣ



ΟΜΟΡΦΕΣ ΟΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΙΣΣΕΣ



‘’ Πήχτρα ο λαός στο μουράγιο, πανηγυρική υποδοχή, τουφεκίδι κανονιές και χίλιες κραυγές ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Το Μεσολόγγι θεόφτωχο και ρυπαρό.

Όμορφες οι Μεσολογγίτισσες, τα μαλλιά τους σε μακριές κοτσίδες φορτωμένες με νομίσματα. Οι περισσότερες τα έβαφαν με κίνα. Οι πιο φιλάρεσκες έβαφαν τα χείλη τους και με πράσινο φλούδι καρυδιού.

Είχε αρχίσει η οχύρωση του Μεσολογγίου, έσκαψαν μια τάφρο, διοχετεύοντας τα νερά από την λιμνοθάλασσα για να χωρίσουν την πόλη από την γύρω περιοχή, αλλά τα έργα είχαν πάρει στραβό δρόμο. Για να μη θυσιάσουν δυο απομονωμένες εκκλησίες έδωσαν, χωρίς λόγο μεγαλύτερο μάκρος στο όρυγμα κι έτσι η ευλαβική χειρονομία πολλαπλασίασε τις δυσκολίες της άμυνας….’’


MAXIME RAYBAUD – Γάλλος νεαρός απόστρατος λοχαγός, έφθασε στο Μεσολόγγι την 3η Αυγούστου 1821 από την Μασσαλία με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο μαζί με άλλους Ευρωπαίους Αξιωματικούς, έγραψε δίτομο χρονικό στο Παρίσι το 1924 και περιγράφει την πρώτη διετία του ξεσηκωμού.

‘’ Οι δε Μεσολογγίται εις όλον το διάστημα της πολιορκίας έδωκαν άπειρα δείγματα της καρτερίας και γενναιοψυχίας των , διότι ήταν εκ των πρώτων, όπου να ριψοκινδυνεύουν , οι πρώτοι εις τας μάχας και όπου ηρίστευον ελάμβαναν μόνοι σχεδόν και πάντοντε μέρος εις τας εξόδους , αφήνοντες κατά ταύτας τους πλειότερους νεκρούς και επέστρεφαν με τους περισσότερους τραυματίας. Εφύλαττον δε πάντοτε τας πλέον επικινδύνους θέσεις και ως πυροβολισταί εις τα κανονοστάσια και με τα τουφέκια εστέκοντο εις τας επάλξεις ’’ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ

'' Ζαρκαδοπαφίλια έλεγε τους Βαλτινούς γιατί φορούσανε πολλά και πλούσια αργυροχρυσωμένα στολίδια (χα’ι’μαλία , τσαπράζια , γατζούδια και τοκάδες) στα στήθια , στα ποδάρια , στο σελάχι κι’ απάνου στ’ άρματα μοιάζοντας με τα ζαρκάδια που τα ημέρωναν οι παλιοί Αρματωλοί και τα σέρνανε μαρτίνια στολισμένα με πολλά παφίλια '' - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ’Ι’ΣΚΑΚΗΣ

«Μεγάθυμοι» και «Μενεχάρμαι» - ΌΜΗΡΟΣ