Η απόφαση

‘’...Bλέποντες τόν εαυτόν μας, τό στράτευμα καί τούς πολίτας, εν γένει μικρούς καί μεγάλους παρ ελπίδα εστερημένους από όλα τά κατεπείγοντα αναγκαία τής ζωής πρό 40 ημέρας καί ότι επληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται τής πατρίδος εις στενήν πολιορκίαν ταύτην καί ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.. Θεωρούντες εκ τού άλλου ότι μάς εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας τόσον από τήν θάλασσαν καθώς καί από τήν ξηράν, ώστε νά δυνηθώμεν νά βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί τού εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: H έξοδος μας νά γίνη βράδυ εις τάς δύο ώρας τής νυκτός 10 Aπριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας τών Bαϊων, κατά τό εξής σχέδιον, ή ελθη ή δέν έλθη βοήθεια...

Eν Mισολογγίω 10 Aπριλίου 1826.‘’

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

«ΔΕΝ ΞΕΡΩ ‘ΓΩ ΝΑ ΤΣΑΚΑΩ ΤΗ ΜΕΣΗ Μ ’ , …..ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ »



     «ΔΕΝ ΞΕΡΩ ‘ΓΩ ΝΑ ΤΣΑΚΑΩ ΤΗ ΜΕΣΗ Μ ’ ,  ….. ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ »

 

Ηθέλησε ο Όθων να διορίση να διορίση υπασπιστήν του αγωνιστή αμόλυντον από τους Τούρκους, απροσκύνητον Κλέφτη και ως τοιούτον υπέδειξαν εις αυτόν τον Μακρή.
Εκλήθη τότε και ήλθεν εις Αθήνας ο παλιός οπλαρχηγός, αλλ΄ όταν έμαθε δια ποίον λόγον τον εζητεί ο Βασιλεύς, εστεναχωρήθη πολύ, ηρνείτο και να παρουσιασθή καν.!!
Εις τους φίλους του τους ερωτώντας αυτόν διατί ηρνείτο τοιαύτην τιμητικήν θέσιν, απηντά σοβαρός και κατηφής: ‘’ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ‘ΓΩ ΝΑ ΤΣΑΚΑΩ ΤΗΝ ΜΕΣΗ Μ’ ‘’ και επέστρεψε στο Μεσολόγγι.