Η απόφαση

‘’...Bλέποντες τόν εαυτόν μας, τό στράτευμα καί τούς πολίτας, εν γένει μικρούς καί μεγάλους παρ ελπίδα εστερημένους από όλα τά κατεπείγοντα αναγκαία τής ζωής πρό 40 ημέρας καί ότι επληρώσαμεν τά χρέη μας ως πιστοί στρατιώται τής πατρίδος εις στενήν πολιορκίαν ταύτην καί ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τούς δρόμους όλοι.. Θεωρούντες εκ τού άλλου ότι μάς εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας καί προμηθείας τόσον από τήν θάλασσαν καθώς καί από τήν ξηράν, ώστε νά δυνηθώμεν νά βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί τού εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως: H έξοδος μας νά γίνη βράδυ εις τάς δύο ώρας τής νυκτός 10 Aπριλίου, ημέρα Σάββατον καί ξημερώνοντας τών Bαϊων, κατά τό εξής σχέδιον, ή ελθη ή δέν έλθη βοήθεια...

Eν Mισολογγίω 10 Aπριλίου 1826.‘’

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

ΜΟΝΑΧΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ

ΜΟΝΑΧΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ
Ο Θοδωράκης Γρίβας κάποτε ζούσε σε μια καλύβα στον Αι’ Θανάση , κοντά στο Μεσολόγγι.
Μια μέρα ενώ κοιμώταν η Γρίβαινα η πρώτη του γυναίκα , κόρη της Μπουμπουλίνας(1), μπήκε ένα φίδι στο βρακί της. Έβαλε της φωνές η γυναίκα.
Τρέξανε πολλοί να την βοηθήσουν ,αλλά η καπετάνισσα τους έδιωξε.
-     ‘Τον άντρα μου να φέρετε! Έλεγε.
            Γύρισε τέλος ο στρατηγός, που έλειπε στο κυνήγι, και σκότωσε το φίδι.
(1) Άλλες πηγές αποδίνουν το ανέκδοτο στη δεύτερη γυναίκα του Γρίβα την Περσεφόνη από την οικογένεια Στά’ι’κου
Λαικό άκουσμα από τον Α. Καρκαβίτσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

‘’ Οι δε Μεσολογγίται εις όλον το διάστημα της πολιορκίας έδωκαν άπειρα δείγματα της καρτερίας και γενναιοψυχίας των , διότι ήταν εκ των πρώτων, όπου να ριψοκινδυνεύουν , οι πρώτοι εις τας μάχας και όπου ηρίστευον ελάμβαναν μόνοι σχεδόν και πάντοντε μέρος εις τας εξόδους , αφήνοντες κατά ταύτας τους πλειότερους νεκρούς και επέστρεφαν με τους περισσότερους τραυματίας. Εφύλαττον δε πάντοτε τας πλέον επικινδύνους θέσεις και ως πυροβολισταί εις τα κανονοστάσια και με τα τουφέκια εστέκοντο εις τας επάλξεις ’’ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΣΠΥΡΟΜΗΛΙΟΣ